Obserwacja
Źródłem obrazów jest świat otaczający artystkę: człowiek, współczesne wydarzenia, natura, zwierzęta, przedmioty i miejsca.
O artystce
Monika Ślósarczyk
Polska malarka i artystka wizualna, której praktyka łączy obserwację rzeczywistości, ekspresyjny gest malarski oraz wykorzystanie niekonwencjonalnych materiałów jako integralnej części obrazu.
Edukacja i nagroda
Akademia i wczesne uznanie
1996 - Akademia Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie.
Dyplom w pracowni malarstwa sztalugowego prof. Jana Szancenbacha.
Aneks dyplomowy w pracowni książki i typografii prof. Romana Banaszewskiego.
1997 - II Nagroda, Konfrontacje Najmłodszych Artystów Krakowa, Myślenice.
Biografia
Biografia
Monika Ślósarczyk (ur. 1971 w Bielsku-Białej) jest polską malarką i artystką wizualną. Mieszka i pracuje na Śląsku Cieszyńskim. Obok malarstwa sztalugowego realizuje również prace w przestrzeni architektonicznej. Jej praktyka łączy obserwację rzeczywistości, malarski gest oraz pracę z materią obrazu.
Zakres podejmowanych przez nią tematów jest szeroki. W jej twórczości pojawiają się ludzie, zwierzęta, martwe natury, pejzaże, architektura oraz sceny odnoszące się do bieżących wydarzeń i przemian społecznych. Obrazy mogą komentować kondycję człowieka i człowieczeństwa, ale równie ważnym impulsem może być krótkotrwały układ światła, gest, forma przedmiotu albo intensywność natury.
Spójność prac wynika z charakterystycznego sposobu obserwowania i przekształcania rzeczywistości. Ślósarczyk nie dąży do wiernego odwzorowania obserwowanej sceny. Rzeczywistość jest dla niej materiałem wyjściowym, przetwarzanym poprzez kolor, ruch, deformację, skrót formy i fizyczną pracę na powierzchni.
Artystka pracuje w technikach olejnych, akrylowych i mieszanych. W technice własnej włącza do powierzchni wybrane materiały pozamalarskie, m.in. drukowany papier, piasek, ziemię, fusy po kawie i metaliczne płatki. Ich dobór zawsze wynika z potrzeb konkretnego obrazu.
Ślósarczyk ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie. Dyplom uzyskała w 1996 roku w pracowni malarstwa sztalugowego prof. Jana Szancenbacha, z aneksem w pracowni książki i typografii prof. Romana Banaszewskiego. W 1997 roku otrzymała II Nagrodę w Konfrontacjach Najmłodszych Artystów Krakowa w Myślenicach.
Od połowy lat dziewięćdziesiątych prezentuje prace w Polsce i za granicą. Jej dorobek obejmuje ponad 200 wystaw indywidualnych i zbiorowych. Wybrane prezentacje odbyły się m.in. w Polskiej Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, Pałacu Sztuki w Krakowie, Muzeum Magicznego Realizmu w Wiśle, Tichauer Art Gallery w Tychach, Zámeček Petrovice w Czechach i Rzeszowskim Domu Sztuki.
W jej dorobku znajdują się również malowidła ścienne, freski, mozaiki, sztukaterie, płaskorzeźby, projekty wnętrz, działania landartowe i realizacje w przestrzeni publicznej.
Materia i proces
Materia jest częścią obrazu
Materiały wykorzystywane w pracach Moniki Ślósarczyk nie są stałym zestawem składników, lecz każdorazowo wynikają z potrzeb konkretnego obrazu. Punktem wyjścia może być surowe lub drukowane płótno, fragmenty gazet albo inny materiał wybrany ze względu na jego fakturę i barwę. Artystka posługuje się różnymi narzędziami: pędzlami, szpachlami, a czasem także miotłą. Farbę nakłada, wylewa lub natryskuje, a kierunek i sposób jej rozpływania kształtuje strumieniem powietrza. Fusy po kawie, piasek, ziemia i płatki pozłotnicze mogą budować nierówności powierzchni, zmieniać jej kolor oraz sposób odbijania światła. Dobór materiałów i narzędzi każdorazowo wynika z potrzeb obrazu, dlatego nie wszystkie pojawiają się w każdej pracy.
Praktyka
Obserwacja, komentarz, gest i materia
Twórczość nie jest podporządkowana jednemu motywowi. Spójność wynika z metody pracy, sposobu obserwowania oraz konsekwentnego przekształcania rzeczywistości.
Komentarz
Część prac odnosi się do bieżących spraw oraz pytań o kondycję człowieka, nie narzucając jednego zamkniętego odczytania.
Gest
Linia, pociągnięcie farby lub szybki ślad zachowują fizyczną energię pracy i budują rytm kompozycji.
Materia
Płótno, gazeta, ziemia, piasek i fusy po kawie mogą wnosić do pracy własną strukturę. Nie są dekoracją, lecz aktywną częścią kompozycji.
Kolor i światło
Kolor buduje atmosferę, napięcie i emocjonalną temperaturę obrazu. Światło może przekształcić zwyczajne miejsce w intensywne doświadczenie wizualne.
Otwartość tematyczna
Twórczość nie jest podporządkowana jednemu motywowi. Jej spójność wynika ze sposobu obserwowania i przekształcania rzeczywistości.
Ponad trzy dekady praktyki wystawienniczej
Wybrane wystawy
BWA Tarnów
Pałac Sztuki, Kraków
Ochorowiczówka - Muzeum Magicznego Realizmu, Wisła
Polska Filharmonia Bałtycka, Gdańsk
Tichauer Art Gallery, Tychy
Rzeszowski Dom Sztuki, Rzeszów
Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa
Zobacz pełne CV
Praktyka Moniki Ślósarczyk obejmuje również realizacje architektoniczne, działania w przestrzeni publicznej oraz teksty o sztuce. Doświadczenia związane ze skalą, powierzchnią i wnętrzem pozostają ważnym kontekstem jej malarstwa.